Hani bir şarkı vardır "Taşına ,toprağına bin can feda güzel yurduma" diye .İşte aynen öyle kim yazmışsa bu şarkının sözlerini kalemine güç gelsin. Bende aynı duyguları paylaşıyorum şairle . gittiğim zaman kokusuna doyamadığım köyümün gidemediğim zamanda hayalleri ile yaşıyorum zaman zaman.
Kayabaşı taşının başına oturmuş köyümü seyrediyorum . bir horoz sesi geliyor aşağı harmanlardan geliyor ya karışıyor sesi inek böğürmeleri ile köpek havlamalarına tam dalıyorum hayal alemine bir kamyon geçiyor bozkır asvaltından sarıyor arabilen ranpasına, takıyor takviyeye, yorgun yorgun. belli uzun yordan geldiği . direniyor bir an evvel çıkmak için ranpayı.kaybolup gidiyor gediğin ağzından .ulaşmak istercesine köyüne, evine ,ocağına, çocuklarına....
kalkıyorum yerimden iniyorum pınarlara doğru .Gözüm takılıyor pınarın hendeğine buradan gidiyor pınarın suyu diyorum içimden.yaz sıcağı geçiyor insanın beynine . avuçlarıma suyu doldurup çarpıyorum yüzüme . bir serinlik akıyor ta ciğerlerimin köşelerine. derinden bir "oh " diyorum . birkaç kişi geliyor kızıl bayırdan selam veriyorlar, onlarda yumuluyorlar buz gibi suya . sepetlerinde daha tam olmamış birkaç salkım üzümü paylaşmak istiyorlar. sulayıp uzatıyorlar elime.
iniyorum köy içine doğru bir ekmek kokusu geliyor. ama ne koku yıllardır hasret kaldığım sıcak ekmeğin kokusu tanıyamıyorum ekmek yapan gelinleri . ama onlar tanıyorlar beni. " buyur dayı " diyorlar. mis gibi yayıktan çıkmış tere yağını dolduruveriyorlar içine. söze başlıyorlar hemen "yengem nasıl ? çocuklar nerede? gelinlerin çocuğu varmı ? "soru yağmurune tutuyorlar .kısa kısa cevaplarla geçiştiriyorum soruları . gözüm ekmekte türüm türüm mubarek hani derler ya her şeyi ile organik.
Oturuyoruz zeybeklerin damına . bir çay demleniyor. yakıyoruz sigaramızı. alıyor bütün yorgunluğumuzu o gönül çayı . gönül çayı ki sevgiyle demlenmiş . bastırıyor gübre ve küsbe kokusunu tavşan kanı çay. görenler çıkıyor yanımıza . anlatıyoruz havadan sudan soruyorlar ince ince siyasi sorular . sanki biz şehirde olunca her şeyden haberimiz varmış gibi . ama biliyorum haberleri bizden iyi takip ettiklerini. kalkıyoruz yavaştan çıkıyoruz kooperatifin önüne doğru . toplanmış üçbeş kişi hayvanlardan bahsediyorlar. anlatıyorlar nasıl baktıklarını , kaça sattıklarını. haz duyuyorlar bu konudan açmıyor başka sohbetler onları.
Anlayamıyoruz ikindinin nasıl olduğunu , vaktin nasıl geçtiğini benim saf temiz ve doğal olan köylülerimin arasında ayrılmak gelmiyor içinden kalabilsem birkaç gün diye düşünüyorsun ama yarın iş var. hani dünya telaşesi çıkıyor ya hep ön plana işte aynen öyle
Dönüyorsun konya yoluna yine geleceğim diyosun köyüm yine geleceğim....
Ekrem Hoca
